Nie da się tego zrobić obiektywnie, taka już nasza natura. Obojętnie komu i co chcielibyśmy o sobie powiedzieć, nawet te niepozytywne rzeczy, to zawsze ostatecznie jest w tym jakiś aspekt połechtania własnego “ja”. Ja nie mam jasnej wizji jak w skrócie opisać siebie. To nie byłoby łatwe nawet w postaci nie skróconej. Dlatego powstał ten blog/pamiętnik, może on pomóc w poznaniu mnie, a przede wszystkim poznaniu co myślę o różnych rzeczach. Jednym z głównych wyznaczników kto jaki jest zaraz po zachowaniu jest to co myśli. Relacje z wydarzeń, w których brałem udział i moje eseje myślowe to mój plan na ta stronę. Kto wie, może przyda się komuś z powodów kompletnie nieoczekiwanych.

Ogólnie można by powiedzieć, że staram się nie marnować cennego czasu. Nie chodzi tu o ciągłe kalkulowanie czy robienie tego a tamtego będzie lepsze. Bardziej chodzi mi o próbę znalezienia czegokolwiek dobrego w tym co robimy. Czasu mamy bardzo mało, co powoduje, że wszelkie wielkie wybory przychodzą z dużym trudem. Nikt nie chce popełnić błędów, które mogą pochłonąć lata. Pierwszy raz z faktu, jak krótko jesteśmy na ziemi zdałem sobie sprawę jako kilkulatek leżąc w łóżeczku. Nie wiem jak to dokładnie zadziałało, nie wiem co było źródłem moich dziecięcych rozmyślań. Może usłyszałem gdzieś jakiś tekst o śmierci, w filmie którego nie mogłem oglądać ale słyszałem. Pomyślałem, że ludzie umierają “już niedługo” i nagle spanikowany zacząłem krzyczeć i płakać, że nie che nigdy umrzeć. Bałem się jako dziecko, że to już bardzo niedługo. Nie mogłem ogarnąć wtedy tych relacji czasowych, nie zdawałem sobie sprawy, że 50 lat na przykład to długi okres. Ciekawe, jak te mechanizmy u mnie zadziałały, że do dziś niemile wspominam to moje przerażenie.

Jest tyle rzeczy, które moim zdaniem są kompletnie zbędne w życiu a pożerają nasz czas. Przez kilka lat uważałem twardo, że spanie to też marnotrawienie czasu. Nie znaczy to, że wcześnie wstawałem nie nie. Chodziłem spać o 4, 5 rano. Do pracy wstawałem o 8. Wiadomo, że rzeczy które robimy dla jednych są marnotrawieniem czasu dla innych pasją w życiu. Ja uwielbiam spać, wiem, że organizm tego potrzebuje ale szkoda mi często iść spać kiedy tyle rzeczy można porobić. Małymi krokami zamieniam zajęcia, które mnie “oszukują” na takie, które dają nie tylko chwilową satysfakcje, ale generalnie poprawiają samopoczucie. Od wielu lat nie oglądam telewizji i nie czytam książek, dokładnie przemyślałem oba zajęcia i uznałem je za marnotrawienie czasu. Ty możesz mieć swoje zdanie. Dochodzi do tego jeszcze podejście do wszystkiego, to jednak ogromny i bardzo interesujący temat, który zahaczę innym razem.

Jakie mam cele w życiu? Hmm, na pewno na znalezienie tej odpowiedzi marnuje za dużo czasu. To i wiele innych egzystencjalnych pytań nie dają mi często zasnąć nawet po 18-stu godzinach na nogach. Z jednej strony chciałbym być kimś o bardzo niskim ilorazie inteligencji, bo uważam, że w ten sposób można być “łatwiej” szczęśliwszym w życiu, nie zamartwiając się kompletnie niepotrzebnie milionem rzeczy. W końcu ile z tych rzeczy da się zmienić? Z drugiej dociekanie wszystkich odpowiedzi jest fascynujące i uzależnia. Niestety, nie wiedzieć czemu moje rozmyślania najczęściej lądują w olbrzymiej dolinie. Wiem jak dochodzę to tych wyników, po prostu potrafię sam sobie, racjonalnie wytłumaczyć bezsens wszystkiego. Tak wiem, ta strona nie ma również pod wieloma względami sensu. Często chcemy różne rzeczy wyrzucić z siebie i nie ma jak pozostaje papier lub ekran komputera. Chcemy je wyrzucić, alby usłyszeć od kogoś co myśli na ten temat, aby usłyszeć czy ktoś się z tym zgadza lub nie i dlaczego? Przykro mi to stwierdzić, ale grono osób, które rozumiały by mnie przez wiele lat bardzo się uszczupliło. A teraz dodatkowo nikt nie ma czasu na nic… Ja mam trochę na pisanie tutaj, po prostu pójdę spać 3 godziny później.